Liturgia Słowa V Niedzieli Wielkiego Postu wprowadza nas w wymiar pasyjny. Już od poniedziałku podczas Mszy św. będziemy się modlić prefacją o męce Pańskiej. Natomiast w modlitwie kolekty V Niedzieli Wielkiego Postu kierujemy do Boga takie słowa: „Udziel nam łaski, abyśmy gorliwie naśladowali miłość Twojego Syna, który oddał własne życie za zabawienie świata”. W V niedzielę Wielkiego Postu w wielu krajach utrwalił się zwyczaj zasłaniania krzyży. Od XI wieku zasłaniano całe ołtarze wielką zasłoną na czas przygotowania do świąt paschalnych. Zasłona była symbolem żalu i pokuty, którym człowiek powinien się oddać, aby mu wolno było znowu popatrzeć na Boski majestat po okresie oczyszczenia. Natomiast w XIII w. pojawił się zwyczaj zasłaniania krzyży na czas rozważania męki Pańskiej. Ponieważ w średniowieczu krzyże były wysadzane złotem i perłami, a Chrystus był ukazywany jako Zwycięski Zmartwychwstały Pan, przysłaniano je ze względu na swego rodzaju post dla oczu. Dziś zasłaniamy krzyże, aby zatęsknić za widokiem ukrzyżowanego Pana, aby na nowo na niego spojrzeć w Wielki Piątek, gdy zostanie odsłonięty na naszych oczach w obrzędzie adoracji krzyża.
Tradycyjnie w naszej wspólnocie parafialnej, piąta niedziela czasu wielkopostnego jest pierwszym dniem rekolekcji wielkopostnych. W tym roku nauki przybliżające nas do tajemnicy Zmartwychwstania i odkupienia grzechów wygłosi ks. Piotr Molenda, proboszcz parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Nowym Dworze Gdańskim. Plan rekolekcji publikujemy w ogłoszeniach duszpasterskich oraz stronie internetowej.

Z inicjatywy naszych Parafian: Pani Ireny Paleń-Kot oraz Pana Leszka Kota, w sobotę 14 marca wyruszyła pielgrzymka autokarowa z Nowego Stawu do Niepokalanowa. W programie przewidziano: Mszę świętą i zwiedzanie Bazyliki Niepokalanej Wszechpośredniczki Łask, zwiedzanie muzeum św. Maksymiliana Marii Kolbe, uczestnictwo w Misterium Męki Pańskiej oraz obejrzenie Panoramy Tysiąclecia Chrztu Polski. Na zdjęciu: uczestnicy pielgrzymki przed Bazyliką Matki Bożej w Niepokalanowie.

25 marca przypada 34. rocznica utworzenia Diecezji Elbląskiej, której pierwszym biskupem został ks. biskup Andrzej Śliwiński, a biskupem pomocniczym ks. biskup Józef Wysocki. Tego dnia nasza parafia – oraz dekanat nowostawski – została wyłączona z diecezji gdańskiej i stała się częścią diecezji elbląskiej.

Na kolejny tydzień Wielkiego Postu tuż przed Niedzielą Palmową wszystkim Parafianom i Gościom życzymy opieki Matki Najświętszej, zdrowia i obfitego Bożego błogosławieństwa oraz wszelkiej pomyślności.

Drodzy Siostry i Bracia!
Dzisiejsza, czwarta Niedziela Wielkiego Postu nazywana jest również Niedzielą Laetare (Niedzielą Radości). Bierze ona swą nazwę od pierwszych słów Antyfony „Laetare, Ierusalem”.
Tradycja niedzieli Laetare sięga pierwszych wieków chrześcijaństwa. Zanim Kościół uznał trwający 40 dni post przed uroczystością Zmartwychwstania Pańskiego, czas pokuty rozpoczynał się od poniedziałku po czwartej niedzieli dzisiejszego Wielkiego Postu, tak więc Niedziela Laetare była ostatnim dniem przed rozpoczęciem czasu refleksji i spokojnego, wypełnionego modlitwą i postem oczekiwania na Triuduum Paschalne i zmartwychwstanie Pana.
Czwarta niedziela Wielkiego Postu, czyli Niedziela Laetare (Niedzielą Radości), bierze swą nazwę od pierwszych słów Antyfony „Laetare, Ierusalem”: Laetare, Ierusalem: et conventum facite, omnes qui diligitis eam: gaudete cum laetitia, qui in tristitia fuistis: ut exsultetis, et satiemini ab uberibus consolationis vestrae (pol. Raduj się, Jerozolimo, zbierzcie się wszyscy, którzy ją kochacie. Cieszcie się, wy, którzy byliście smutni, weselcie się i nasycajcie u źródła waszej pociechy).
W Niedzielę Laetare kapłan zakłada szaty koloru różowego. To jeden z dwóch dni w roku liturgicznym, kiedy kapłan przywdziewa ten kolor szat. Drugi raz czyni to w Niedzielę Gaudete, czyli w trzecią niedzielę Adwentu.
W Niedzielę Radości ponadto ołtarz bywa ozdobiony kwiatami. Ta tradycja sięga X wieku, kiedy w Rzymie świętowano nadejście wiosny. Od XI wieku przyjęło się natomiast, że właśnie w czwartą niedzielę Wielkiego Postu papież święci złotą różę, którą następnie ofiarowuje wybranej osobie zasłużonej dla Kościoła lub jednej ze świątyń.
W czwartek, 19 marca przypada uroczystość św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny. Podobnie jest i w każdej ludzkiej rodzinie. Bóg powierza rodzinę mężczyźnie, który wcale nie musi być najmądrzejszy ani najsprawniejszy, najprzystojniejszy. Powierza takiemu mężczyźnie jaki jest, pełnemu ograniczeń i wad. Nawet jeśli ten mężczyzna nie dorasta do roli opiekuna swojej rodziny, Bóg mu tę funkcję powierza. To jest piękne, jak Bóg mimo wszystko ufa człowiekowi. Bóg powierza straż nad swoimi najcenniejszymi skarbami, nad Swoim Synem. Poprzez odpowiedzialność za Świętą Rodzinę, św. Józef jest też powiernikiem tajemnicy samego Boga, stał się powiernikiem odwiecznej tajemnicy ukrytej w Bogu, podobnie jak Maryja, w tym momencie przełomowym, który Apostoł nazywa „pełnią czasu”, kiedy Bóg zesłał Swego Syna. I to jest też niesamowite, że w jakiś sposób każdy mężczyzna staje się powiernikiem Bożych tajemnic. Wszystkich czcicieli św. Józefa zachęcamy do modlitwy 19 marca podczas Mszy świętej o godz. 18:00 w Kolegiacie Żuławskiej.

Od początku Wielkiego Postu słyszymy słowa nawołujące do nawrócenia, zmiany życia, otwarcia się na drugiego człowieka i na Boga, a także zadbania o siebie samego – ale raczej w kontekście wieczności. Dzisiaj po raz kolejny Chrystus nam o tym przypomina. Obecny post jest czasem, kiedy On chce nas „okopać i obłożyć nawozem” – choć to niezbyt przyjemnie brzmi. Jednak bardzo pragnie, abyśmy wydali owoce.
Na tej drodze wielkopostnych refleksji prośmy o potrzebne łaski, aby nasze życie było duchowo owocne i podobne do Tego, który był „błogosławionym owocem żywota” Maryi.
W trzecią Niedzielę Wielkiego Postu jesteśmy prowadzeni do kontemplacji sceny spotkania Jezusa z Samarytanką. Jezus rzekł do Samarytanki: Daj Mi pić! Bóg ma pragnienia i wyraża je jasno. Czego pragnie? – pytamy. Ponieważ jest miłością i dobrocią, Bogu zawsze chodzi o jedno i drugie, o miłość i dobro. Gdy rozmówcą jest Jezus, zawsze padają wyznanie miłości i propozycja odpowiedzenia na nią oraz zaproszenie do doświadczenia przebóstwiającego zjednoczenia stworzenia ze Stwórcą. Jezus nie prosi o coś, czego by nie posiadał. Jest Bogiem i ma wszystko, niczego nie potrzebuje. I jest Bogiem hojnym, dlatego wszystkim się dzieli. Dlaczego zatem prosi, skoro wszystko posiada? Pyta w ten sposób, czy ja wiem, czego potrzebuję. Chce, abym po dzielił się z Nim swoimi problemami i radościami. „Daj Mi, czyli podziel się ze Mną swoimi problemami, radościami, swoimi lękami. Proszę, nie noś ich dłużej sam. Nie skrywaj tego, czego nie uda się ukryć, czego ukrywanie cię męczy, odbiera ci radość życia”. O to właśnie prosi mnie Chrystus. O to prosił Samarytankę, a dzisiaj prosi mnie. Boska miłość chce wkroczyć w skomplikowane i trudne życie Samarytanki, a także w życie każdego z nas. W swojej opatrzności Bóg wie, kiedy i gdzie usiąść, aby spotkać potrzebującego człowieka. Kiedy Jezus prosi, abym podzielił się z Nim swoimi problemami, nie chce bynajmniej mnie za nie skarcić. Nie jest ciekawski moich problemów, wszak będąc Bogiem, zna je lepiej, niż znam je sam. Chce jednak, żebym je rozpoznał, żebym je uczynił Jego problemami, bo tylko wtedy może je rozwiązać, uleczyć. Samarytanka, którą spotkał Jezus, była w opłakanej sytuacji. Nawet po wodę do studni chodziła wtedy, gdy nie było tam innych kobiet z miasteczka. Bała się ich spojrzeń i osądów. Jezus chce więc, aby podzieliła się z Nim swoim smutkiem, aby na Jego barki włożyła krzyż swojego życia. Tak, On chce dźwigać nasze krzyże. Bo kiedy włożę na Jego barki swój krzyż, zacznie się dla mnie nowy rozdział życia. Tego Jezus chce dla Samarytanki i dla mnie.
Nieustannie zachęcamy do udziału w nabożeństwach wielkopostnych, które w naszej wspólnocie parafialnej sprawowane są w piątki o godz. 17:15 (Droga Krzyżowa) oraz niedziele o godz. 15:00 (Gorzkie Żale). Niezmiernie cieszy nas liczny udział parafian w tych pięknych, wielkopostnych modlitwach.
Jak w ubiegłą niedzielę poinformował ks. proboszcz Jerzy Pawelczyk, dzisiaj po wszystkich Mszach świętych Parafialny Zespół Caritas będzie zbierał ofiary na pomoc rodzinie poszkodowanej przez pożar w miejscowości Laski, do którego doszło 21 lutego. Okażmy pomoc potrzebującym i podobnie jak w grudniu ubiegłego roku, wspomóżmy ich finansowo w trudnym dziele odbudowy domu.
Wczoraj, w sobotę 7 marca zakończyła się wizyta duszpasterska rodzin naszej parafii. Wszystkim rodzinom, które przyjmowały kapłanów w kolędzie – trwającej aż od pierwszego tygodnia Adwentu – składamy serdeczne „Bóg zapłać” za wspólną modlitwę, spotkania, rozmowy oraz przekazane ofiary.
W minionym tygodniu, 2 marca zmarł ks. prałat ks. prof. dr hab. Jan Wiśniewski, emerytowany wykładowca historii Kościoła w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Elbląskiej oraz Wydziale Teologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Zmarły kapłan był znanym popularyzatorem historii Kościoła w naszym regionie, autorem wielu prac naukowych dotyczących przeszłości naszej diecezji. Ks. Jan Wiśniewski został pochowany w rodzinnym grobowcu w Straszewie nieopodal Sztumu.