W Ewangelii na XXIX Niedzielę Zwykłą słyszymy słowa Jezusa: „Oddajcie cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga” (Mt 22, 15–21). Faryzeusze, chcąc wystawić Jezusa na próbę, pytają Go, czy należy płacić podatek cezarowi. Chrystus, znając ich podstęp, udziela odpowiedzi, która pozostaje aktualna również dla nas. Przypomina, że człowiek ma swoje obowiązki wobec społeczeństwa, ale jego życie nie ogranicza się wyłącznie do spraw doczesnych. Jesteśmy wezwani do uczciwości, odpowiedzialności, troski o dobro wspólne i szacunku wobec innych, a zarazem do pamiętania o tym, co najważniejsze – o naszej więzi z Bogiem.
Słowa Jezusa skłaniają nas do zastanowienia się nad hierarchią wartości, którą kierujemy się w codziennym życiu. Praca, nauka, obowiązki rodzinne i troska o sprawy materialne są ważną częścią naszej codzienności, ale nie powinny przesłaniać nam tego, co duchowe. Oddać Bogu to, co należy do Boga, oznacza przede wszystkim ofiarować Mu swoje serce, zaufać Jego słowu i żyć zgodnie z Ewangelią. To także dostrzegać obecność Chrystusa w drugim człowieku, szczególnie w potrzebującym, samotnym i cierpiącym. Prawdziwa wiara nie pozostaje jedynie deklaracją, lecz wyraża się w konkretnych czynach miłości, przebaczenia i miłosierdzia.
Trwa październik, miesiąc szczególnie poświęcony modlitwie różańcowej. Różaniec jest modlitwą, która pomaga nam rozważać najważniejsze wydarzenia z życia Jezusa i Maryi, a przez to głębiej poznawać tajemnicę Bożej miłości. W paciorkach różańca możemy powierzać Panu Bogu nasze radości, troski, rodzinne problemy i nadzieje. To również czas modlitwy za pokój na świecie, za Kościół, za chorych i cierpiących oraz za wszystkich, którzy potrzebują duchowego umocnienia.
Serdecznie zapraszamy wszystkich Parafian do wspólnej modlitwy podczas nabożeństw różańcowych, które odbywają się codziennie w Kolegiacie Żuławskiej o godz. 17:15. Zachęcamy, aby znaleźć chwilę na spotkanie z Maryją i Jej Synem, zarówno we wspólnocie parafialnej, jak i w gronie rodzinnym. Niech październikowa modlitwa pomoże nam lepiej przeżywać codzienność, umocni naszą wiarę i nauczy zawierzać Bogu nawet te sprawy, które wydają się trudne i po ludzku nierozwiązywalne.
18 października, pod hasłem „Jedno w Chrystusie, zjednoczeni w misji”, obchodzimy 100. Światowy Dzień Misyjny, nazywany również Niedzielą Misyjną. Jest to święto patronalne Papieskich Dzieł Misyjnych, które rozpoczyna Tydzień Misyjny. Jubileuszowa rocznica przypomina nam o nieustannym zadaniu Kościoła, jakim jest głoszenie Ewangelii wszystkim narodom. Chrystus posyła swoich uczniów, aby nieśli Dobrą Nowinę o zbawieniu, świadczyli o Jego miłości i pomagali tym, którzy potrzebują wsparcia.
Dzieło misyjne to nie tylko posługa kapłanów, sióstr zakonnych i świeckich misjonarzy pracujących na odległych kontynentach. To także nasza odpowiedzialność za głoszenie Ewangelii w najbliższym otoczeniu – w rodzinie, miejscu pracy, szkole i parafii. Możemy wspierać misje przez modlitwę, ofiary materialne oraz życzliwość wobec drugiego człowieka. Każdy gest dobroci i każde świadectwo życia zgodnego z nauką Chrystusa może stać się drogą prowadzącą innych do Boga. Hasło tegorocznego Światowego Dnia Misyjnego przypomina, że mimo różnic języka, kultury i miejsca zamieszkania wszyscy jesteśmy jedną wspólnotą w Chrystusie, powołaną do wspólnego niesienia Jego miłości światu.
20 października przypada 19. rocznica śmierci ks. prałata Ireneusza Glegocińskiego, który pełnił posługę proboszcza naszej parafii w latach 1975–2007. Był to długi okres duszpasterskiej troski o powierzonych mu wiernych oraz służby wspólnocie parafialnej. Rocznica jego odejścia jest okazją do wdzięcznej pamięci o zmarłym duszpasterzu, o jego pracy i zaangażowaniu w życie naszej parafii. Wspominając ks. prałata Ireneusza, polecajmy go Bożemu miłosierdziu i prośmy, aby Pan obdarzył go wieczną radością w swoim królestwie. Niech nasza modlitwa będzie wyrazem wdzięczności za dobro, które pozostawił w życiu parafialnej wspólnoty.
Wszystkim Parafianom życzymy dobrego i spokojnego tygodnia pracy oraz nauki, zdrowia, cierpliwości i sił do podejmowania codziennych obowiązków. Niech nie zabraknie w naszych domach wzajemnej życzliwości, zgody i nadziei, a Boże błogosławieństwo towarzyszy nam każdego dnia. Niech Maryja, Królowa Różańca Świętego, otacza nas swoją opieką i wyprasza potrzebne łaski, a Chrystus umacnia nas w wierze, miłości i jedności.

Drodzy Parafianie, Mili Goście!
Dzisiejsza Ewangelia rozpoczyna się od obrazu winnicy. Gospodarz przygotował ją z wielką troską: ogrodził, wykopał tłocznię i zbudował wieżę. Następnie powierzył ją dzierżawcom i udał się w drogę. Kiedy nadszedł czas zbiorów, posłał swoich sług, aby odebrali należne owoce.
Jezus nie opowiada jednak tej przypowieści jedynie o winnicy. Za tym obrazem kryje się historia człowieka i jego relacji z Bogiem. Gospodarzem jest Bóg, a winnicą jest to wszystko, co zostało nam przez Niego powierzone.
Każdy z nas otrzymał własną winnicę.
Dla jednego będzie nią rodzina, dla drugiego małżeństwo, kapłaństwo, praca czy służba drugiemu człowiekowi. Dla kogoś innego – talent, którym może dzielić się z innymi, albo czas, który może poświęcić osobie samotnej i potrzebującej. Winnicą naszego życia są również nasze relacje, przyjaźnie, sąsiedztwo, wspólnota parafialna i wszystko to, co każdego dnia otrzymujemy z Bożej ręki.Bardzo łatwo jest jednak zapomnieć, że to wszystko jest darem, a nie wyłącznie naszą własnością.Żyjemy często tak, jakby wszystko zależało tylko od nas. Zabiegamy o pieniądze, bezpieczeństwo, uznanie i wygodę. Planujemy kolejne dni, miesiące i lata. Tymczasem Ewangelia przypomina nam, że jesteśmy jedynie dzierżawcami. Otrzymaliśmy życie, ale go sobie nie daliśmy. Otrzymaliśmy ludzi, których kochamy, ale nie jesteśmy ich właścicielami. Otrzymaliśmy czas, ale nie wiemy, ile go jeszcze przed nami.
Dlatego pytanie dzisiejszej Ewangelii jest bardzo osobiste:
Jaką winnicą jest moje życie? I jakie owoce przynosi?
Nie chodzi o wielkie sukcesy ani o rzeczy, które podziwia świat. Bóg patrzy inaczej. Czasem owocem jest cierpliwość matki, która po raz kolejny tłumaczy dziecku to samo. Owocem może być ojciec, który po ciężkim dniu znajduje czas dla rodziny. Może nim być małżonek, który potrafi powiedzieć „przepraszam”, człowiek, który odwiedza samotnego sąsiada, albo ktoś, kto mimo własnych problemów potrafi dostrzec cierpienie drugiego. Owocem jest również modlitwa.
W tę refleksję szczególnie mocno wpisuje się październik – miesiąc modlitwy różańcowej.Różaniec jest modlitwą prostą, a jednocześnie niezwykle głęboką. Nie wymaga wielkich słów. Wymaga przede wszystkim obecności i otwartego serca. Powtarzając kolejne „Zdrowaś Maryjo”, przechodzimy wraz z Maryją przez najważniejsze wydarzenia życia Jezusa – Jego narodzenie, działalność, mękę, śmierć i zmartwychwstanie. Maryja uczy nas patrzeć na nasze życie w świetle Chrystusa. Dlatego codziennie o godz. 17:15 spotykamy się na nabożeństwie różańcowym w naszej Kolegiacie Żuławskiej. Zapraszamy dzieci, młodzież, rodziny, osoby starsze i wszystkich parafian. Warto przyjść choćby wtedy, gdy dzień był trudny i pełen obowiązków. Warto znaleźć te kilkadziesiąt minut, aby zatrzymać się przed Bogiem. Być może właśnie wtedy, pośród ciszy kościoła i rytmu modlitwy, odnajdziemy pokój, którego nie potrafiliśmy znaleźć w codziennym zabieganiu. Różaniec może być modlitwą za dzieci i wnuki, za małżeństwo, za osoby chore i samotne, za tych, którzy odeszli, za naszą parafię i za tych, którzy utracili wiarę. Każda tajemnica może stać się miejscem, w którym powierzamy Bogu konkretnego człowieka i konkretną sprawę.
5 października wspominamy św. Faustynę Kowalską, apostołkę Bożego Miłosierdzia. Jej życie jest przypomnieniem, że świętość nie musi oznaczać wielkich czynów widocznych dla świata. Może rodzić się w codzienności – w wierności obowiązkom, modlitwie, cierpliwości i zaufaniu. Jej słowa „Jezu, ufam Tobie” są krótką, ale niezwykle głęboką modlitwą. Możemy je powtarzać wtedy, gdy nie znamy przyszłości. Gdy martwimy się o naszych bliskich. Gdy przychodzi choroba, cierpienie albo samotność. Gdy coś w naszym życiu nie układa się tak, jak planowaliśmy.
Zaufanie Bogu nie oznacza, że wszystkie trudności natychmiast znikną. Oznacza jednak, że człowiek nie musi przechodzić przez nie sam.
7 października obchodzimy wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej. To szczególny dzień, aby przypomnieć sobie, jak wielkim skarbem jest modlitwa różańcowa. Przez pokolenia różaniec był modlitwą naszych rodzin. Modlili się nasi dziadkowie i rodzice. Często przy kuchennym stole, przy łóżku chorego, podczas rodzinnych spotkań czy wieczorami po zakończeniu codziennych obowiązków. Dzisiaj ten skarb został powierzony również nam. Możemy przekazać go naszym dzieciom i wnukom nie tylko słowami, ale przede wszystkim własnym przykładem. Dziecko, które widzi rodziców modlących się na różańcu, otrzymuje coś więcej niż wiedzę o modlitwie. Otrzymuje świadectwo, że Bóg jest obecny również w zwyczajnym życiu. Jedno „Zdrowaś Maryjo” może wydawać się bardzo małe. A jednak z takich małych modlitw powstaje wielka modlitwa Kościoła.
Matko Boża Różańcowa – prowadź nas do Chrystusa.
Święta Faustyno – ucz nas zaufania Bożemu Miłosierdziu.
Święty Mateuszu Apostole – ucz nas odpowiadać na Boże wezwanie.
Życzymy wszystkim Parafianom dobrego, spokojnego i pełnego Bożej obecności tygodnia. Niech Pan Bóg umacnia nas w codziennych obowiązkach, obdarza pokojem nasze rodziny, daje siłę w chwilach trudnych i pomaga nam wydawać dobre owoce naszego życia.
Niech Maryja, Królowa Różańca Świętego, prowadzi nas przez kolejne dni października, a Jej Syn, Jezus Chrystus, napełnia nasze serca wiarą, nadzieją i miłością.
Szczęść Boże!

Drodzy Parafianie, Mili Goście!
„Pewien człowiek miał dwóch synów” – rozpoczyna Jezus zawartą w dzisiejszej Ewangelii przypowieść o dwóch synach posłanych do pracy w winnicy. Jeden z nich początkowo odmówił, ale później opamiętał się i poszedł. Drugi natomiast powiedział: „Idę, panie!”, lecz nie uczynił tego, o co prosił go ojciec. Jezus pyta swoich słuchaczy: „Który z tych dwóch spełnił wolę ojca?”. Odpowiedź jest jednoznaczna: ten, który ostatecznie poszedł do winnicy. Ta Ewangelia jest bardzo konkretnym zaproszeniem do spojrzenia na własne życie. Chrystus przypomina nam, że wiara nie może zatrzymywać się wyłącznie na słowach. Można wiele razy powiedzieć Bogu „tak”, można znać modlitwy, uczestniczyć w nabożeństwach i pięknie mówić o wierze, a jednocześnie nie odpowiedzieć na Jego wezwanie w codziennym życiu.
Można też jednak powiedzieć „nie”, zagubić się, oddalić od Boga, zaniedbać modlitwę czy sakramenty, a później – pod wpływem łaski – opamiętać się i powrócić. Jezus pokazuje nam, że dla Boga nie jest najważniejsze to, jak wyglądał początek naszej drogi, ale czy potrafimy otworzyć serce na nawrócenie i rzeczywiście pójść za Nim.
Winnica z dzisiejszej Ewangelii może być obrazem naszego życia, naszych rodzin, parafii i całej wspólnoty Kościoła. Każdy z nas otrzymuje od Boga konkretne zadanie. Jedni troszczą się o swoje rodziny, inni angażują się w życie parafii, jeszcze inni swoją pracą, uczciwością, pomocą drugiemu człowiekowi czy świadectwem wiary budują dobro wokół siebie.
Warto więc w tę niedzielę zapytać siebie: Czy moje słowa znajdują potwierdzenie w czynach? Czy naprawdę odpowiadam na zaproszenie Boga? Czy jestem gotowy wejść do Jego winnicy i wykonać powierzone mi zadanie?
W minionych dniach przeżywaliśmy szczególny czas dla naszej parafii – uroczystość odpustową ku czci św. Mateusza Apostoła. W sobotę 19 września w naszej Kolegiacie Żuławskiej zgromadziliśmy się na wspólnej modlitwie, aby przez wstawiennictwo naszego patrona dziękować Bogu za dar wiary i prosić o potrzebne łaski dla całej wspólnoty parafialnej. Był to czas szczególny także dlatego, że św. Mateusz, którego Kościół wspomina 21 września, jest dla nas świadkiem prawdziwej przemiany życia. Celnik, który pozostawił swoje dotychczasowe zajęcie, aby pójść za Chrystusem, stał się Apostołem i Ewangelistą. Jego historia pięknie współbrzmi z przesłaniem dzisiejszej Ewangelii: człowiek może zmienić swoje życie, gdy odpowie na wezwanie Jezusa.
Pragniemy serdecznie podziękować wszystkim Parafianom za wspólną modlitwę, obecność i zaangażowanie w przygotowanie naszego parafialnego święta. Dziękujemy wszystkim, którzy zatroszczyli się o piękno liturgii, wystrój Kolegiaty, oprawę muzyczną, przygotowanie świątyni oraz wszystkie prace i działania, dzięki którym mogliśmy wspólnie przeżywać ten wyjątkowy czas. Niech św. Mateusz Apostoł i Ewangelista wyprasza dla naszej wspólnoty łaskę wierności Chrystusowi, a jego przykład niech przypomina nam, że na Boże wezwanie zawsze warto odpowiedzieć – nawet jeśli wcześniej zdarzyło nam się powiedzieć: „Nie chcę”.
Przed nami październik – miesiąc szczególnie związany z modlitwą różańcową. Różaniec jest prostą, a zarazem niezwykle głęboką modlitwą, w której razem z Maryją rozważamy tajemnice życia Jezusa Chrystusa.
Serdecznie zapraszamy całe rodziny do wspólnego uczestnictwa w nabożeństwach różańcowych. Niech październik stanie się dla naszych rodzin czasem wspólnej modlitwy, zatrzymania się w codziennym zabieganiu i zawierzenia Bogu wszystkich naszych spraw – radości, trosk, problemów i nadziei. Nabożeństwa różańcowe w Kolegiacie Żuławskiej odprawiane będą codziennie o godz. 17:15.
Niech w naszej świątyni każdego dnia gromadzą się dzieci, młodzież, rodzice, dziadkowie i wszyscy parafianie. Przyjdźmy razem – całymi rodzinami – aby przez ręce Maryi powierzać Chrystusowi nasze życie i nasze rodziny.
Na początku października przeżywać będziemy również ważne święto – 29 września przypada Święto Świętych Archaniołów Michała, Gabriela i Rafała. Liturgia tego dnia przypomina nam o obecności Bożych posłańców, którzy służą Bogu i uczestniczą w realizacji Jego zbawczego planu.
Święty Michał Archanioł jest szczególnym patronem w walce ze złem i przypomina nam, że chrześcijanin nie powinien pozostawać obojętny wobec tego, co oddala człowieka od Boga. Święty Gabriel jest zwiastunem Bożych wiadomości, a święty Rafał – w biblijnej tradycji – ukazuje Boga, który prowadzi, towarzyszy i niesie uzdrowienie.
Warto zatem prosić ich o opiekę nad naszymi rodzinami, dziećmi i młodzieżą, nad naszą parafią oraz nad wszystkimi, którzy potrzebują Bożej pomocy. Niech rozpoczynający się czas różańcowy będzie dla nas okazją do jeszcze głębszego zawierzenia Bogu. Niech modlitwa Maryjna prowadzi nas do Chrystusa, a przykład św. Mateusza przypomina, że wiara domaga się konkretnej odpowiedzi.
Drodzy Parafianie, życzymy Wam dobrego, spokojnego i błogosławionego nowego tygodnia pracy i nauki. Niech Bóg umacnia Was w codziennych obowiązkach, obdarza pokojem i daje siłę do podejmowania dobra.
Niech wstawiennictwo świętego Michała Archanioła chroni nasze rodziny i prowadzi nas drogą wiary, a święty Mateusz Apostoł niech wyprasza nam odwagę, abyśmy – słysząc głos Chrystusa – potrafili nie tylko powiedzieć „tak”, ale przede wszystkim pójść za Nim i wypełnić Jego wolę. Szczęść Boże na cały nowy tydzień!