Rozpoczynamy sierpień – miesiąc szczególny w życiu Kościoła i naszej Ojczyzny. XVIII Niedziela Zwykła zaprasza nas do zatrzymania się nad pytaniem o to, co jest prawdziwym skarbem naszego życia. W Ewangelii Jezus przestrzega przed chciwością i złudnym przekonaniem, że szczęście można zbudować na posiadaniu. Przypowieść o bogatym człowieku, który gromadził dobra tylko dla siebie, kończy się mocnym wezwaniem: „Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem”. To słowa, które warto odnieść do własnego serca. O co najbardziej troszczę się każdego dnia? Co zajmuje pierwsze miejsce w moim życiu? Czy znajduję czas dla Boga, dla modlitwy, dla Eucharystii, dla rodziny i dla drugiego człowieka?
Pierwszy dzień sierpnia przywołuje również ważną kartę naszej historii. Wspominamy 82. rocznicę wybuchu Powstania Warszawskiego. Z wdzięcznością pochylamy głowy przed bohaterami, którzy oddali życie za wolność Ojczyzny. Ich odwaga i wierność najwyższym wartościom przypominają, że prawdziwe bogactwo człowieka nie mierzy się tym, co posiada, lecz tym, dla kogo i dla czego potrafi żyć, służyć, a czasem nawet złożyć ofiarę z własnego życia. Niech pamięć o Powstańcach będzie dla nas wezwaniem do odpowiedzialności za Polskę, do troski o pokój oraz do wychowywania młodego pokolenia w duchu miłości do Boga i Ojczyzny.
Sierpień od dziesięcioleci przeżywamy jako miesiąc trzeźwości. Tegoroczny apel Zespołu Konferencji Episkopatu Polski ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych zachęca, aby podjąć dobrowolną abstynencję jako dar miłości oraz modlitwę za osoby uzależnione i ich rodziny. Biskupi przypominają, że troska o trzeźwość jest wyrazem odpowiedzialności za dobro wspólne, za małżeństwa, rodziny i młode pokolenie. Nie jest to jedynie rezygnacja z alkoholu, ale świadomy wybór wolności serca i dojrzałości chrześcijańskiej. Niech nasze sierpniowe postanowienia staną się konkretnym świadectwem wiary oraz solidarności z tymi, którzy każdego dnia zmagają się z nałogiem.
W tych dniach otaczamy również modlitwą pielgrzymów 34. Elbląskiej Pielgrzymki Pieszej na Jasną Górę, którzy wyruszyli, aby zanieść przed tron Matki Bożej swoje intencje oraz modlitwy nas wszystkich. Ich trud, codzienny wysiłek, wspólna modlitwa i śpiew przypominają, że życie chrześcijanina jest drogą. Każdy z nas pielgrzymuje do domu Ojca. Choć nie wszyscy możemy iść na pielgrzymi szlak, wszyscy możemy towarzyszyć pielgrzymom modlitwą, ofiarowanym cierpieniem czy codzienną wiernością swoim obowiązkom. Niech ich świadectwo będzie dla nas zachętą do wytrwałości i zaufania Bogu.
W czwartek, 6 sierpnia, będziemy obchodzili Święto Przemienienia Pańskiego. Na górze Tabor Jezus objawił uczniom swoją chwałę, aby umocnić ich przed doświadczeniem krzyża. Każdy z nas potrzebuje takich chwil spotkania z Bogiem, które rozjaśniają codzienność i pomagają odnaleźć sens nawet w trudnościach. Jednak z góry Tabor trzeba było zejść i wrócić do zwyczajnego życia. Także my jesteśmy posłani, aby przemieniać świat dobrocią, przebaczeniem, uczciwością i miłością. Prawdziwe przemienienie dokonuje się wtedy, gdy pozwalamy Chrystusowi zmieniać nasze serca.
Szczególnym wydarzeniem dla naszej parafii był także udział Kolegiaty Żuławskiej św. Mateusza Apostoła w Nowym Stawie w 44. Międzynarodowym Festiwalu Organowym w Stegnie. Po raz pierwszy w historii festiwalu jego koncerty zabrzmiały również w naszym kościele. To wielkie wyróżnienie i piękna promocja naszego dziedzictwa sakralnego. Inauguracyjny koncert odbył się 1 sierpnia o godz. 19.00, a przy organach zasiądła prof. Małgorzata Trzaskalik-Wyrwa – wybitna organistka, profesor Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, badaczka i konserwator historycznych organów, od lat zaangażowana w ochronę polskiego dziedzictwa muzycznego. W programie usłyszeliśmy dzieła najwybitniejszych kompozytorów muzyki organowej – od Johanna Sebastiana Bacha i Johanna Pachelbela po Feliksa Nowowiejskiego i Eugène'a Gigouta.
Niech ten sierpień będzie dla nas wszystkich czasem duchowego wzrastania. Niech Ewangelia XVIII Niedzieli Zwykłej uczy nas szukać tego, co trwa na wieki. Niech dar trzeźwości umacnia wolność naszych serc. Niech przykład pielgrzymów przypomina, że do Boga dochodzi się wytrwale, krok po kroku. Niech pamięć o Powstańcach Warszawskich uczy nas odpowiedzialności za Ojczyznę, a piękno muzyki rozbrzmiewającej w naszej Kolegiacie otwiera serca na Boga, który jest źródłem wszelkiego dobra i piękna. A światło Przemienienia Pańskiego niech prowadzi nas przez codzienność, abyśmy – bogaci nie w rzeczy przemijające, lecz w wiarę, nadzieję i miłość – stawali się czytelnym znakiem obecności Chrystusa w świecie.

Lipiec to miesiąc, w którym przyroda przypomina nam o wielkiej hojności Boga. Pola pokryte złotem dojrzewających zbóż stają się szczególnym znakiem Bożego błogosławieństwa i ludzkiego trudu. Rozpoczynające się żniwa są dla wielu naszych rodzin czasem wzmożonej pracy, ale również czasem szczególnej wdzięczności. To chwila, kiedy człowiek jeszcze wyraźniej dostrzega, że mimo swojej wiedzy, doświadczenia i wysiłku pozostaje zależny od darów, których sam nie jest w stanie stworzyć.
Rolnik każdego roku zasiewa ziarno, troszczy się o ziemię, podejmuje trud pielęgnacji upraw, ale na końcu zawsze pozostaje tajemnica wzrostu, dojrzewania i owocu. Potrzebne jest słońce, deszcz, odpowiednia pogoda i Boże błogosławieństwo. Dlatego czas żniw od pokoleń był w naszej polskiej tradycji związany z modlitwą, zawierzeniem Bogu i dziękczynieniem za chleb.
W tych dniach szczególnie pamiętajmy o wszystkich rolnikach, sadownikach i osobach pracujących przy zbiorach. Prośmy Pana Boga o dobrą pogodę, ochronę od gwałtownych burz i nawałnic, o bezpieczeństwo podczas ciężkiej pracy oraz o obfite i szczęśliwie zebrane plony. Niech trud ludzkich rąk zostanie pobłogosławiony, a tegoroczne zbiory będą powodem do radości i wdzięczności.
W niedzielnej Ewangelii z 26 lipca Jezus kieruje do nas przypowieści o Królestwie Bożym. Mówi, że jest ono podobne do skarbu ukrytego w roli, który człowiek odnajduje i z wielką radością poświęca wszystko, aby go zdobyć. Jest także podobne do kupca poszukującego pięknych pereł, który znalazłszy jedną wyjątkową, sprzedaje wszystko, aby ją nabyć.
Chrystus przypomina nam, że w życiu każdego człowieka istnieją wartości, których nie można zmierzyć pieniędzmi ani posiadaniem. Największym skarbem jest Bóg, Jego miłość i łaska, która prowadzi człowieka przez codzienność. Często jednak zdarza się, że człowiek szuka szczęścia w rzeczach przemijających, zapominając o tym, co najważniejsze.
Obraz skarbu ukrytego w ziemi pięknie łączy się z czasem żniw. Rolnik pochylający się nad ziemią szuka owocu swojej pracy, ale każdy z nas jest zaproszony, aby również spojrzeć na własne życie i zapytać: jakie skarby gromadzę? Czy jest wśród nich miejsce dla Boga, modlitwy, dobra czynionego drugiemu człowiekowi, przebaczenia i miłości?
Jezus zachęca nas, abyśmy nie przeoczyli tego, co najcenniejsze. Bo prawdziwe bogactwo człowieka nie znajduje się w tym, co posiada, ale w tym, kim jest przed Bogiem i drugim człowiekiem.
Czas żniw przypomina nam również słowa Jezusa: „Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo” (Mt 9,38). Słowa te odnoszą się nie tylko do pracy na polach, ale przede wszystkim do troski o Boże Królestwo.
Tak jak potrzebni są ludzie, którzy podejmują trud pracy przy zbiorach, tak Kościół potrzebuje ludzi gotowych nieść dobro, świadczyć o wierze i pomagać innym odnajdywać drogę do Boga. Każdy z nas może stać się „robotnikiem Pańskiego żniwa” poprzez modlitwę, dobre słowo, cierpliwość, pomoc potrzebującym i codzienne świadectwo chrześcijańskiego życia.
Przed nami wyjątkowy czas pielgrzymowania. Wyrusza XXIV Elbląska Pielgrzymka Piesza na Jasną Górę. To wydarzenie, które na trwałe wpisało się w życie duchowe naszej diecezji i wielu parafii.
Piesza pielgrzymka do tronu Matki Bożej Częstochowskiej jest szczególną szkołą wiary. Każdy dzień drogi przynosi pielgrzymom nowe doświadczenia – radość wspólnego wędrowania, modlitwy, śpiewu i spotkania z drugim człowiekiem, ale także chwile zmęczenia, wymagające cierpliwości i zawierzenia Bogu.
Historia Elbląskiej Pielgrzymki Pieszej związana jest z pragnieniem wiernych diecezji elbląskiej, aby każdego roku wspólnie pokonywać drogę na Jasną Górę i przed obrazem Czarnej Madonny powierzać Bogu swoje życie. Na przestrzeni lat tysiące pielgrzymów niosło tam swoje osobiste intencje – modlitwy za rodziny, chorych, Ojczyznę, kapłanów, a także dziękczynienie za otrzymane łaski.
Otoczmy modlitwą wszystkich, którzy wyruszą na Jasną Górę. Niech Matka Boża prowadzi ich bezpiecznie, umacnia w trudach drogi i wyprasza potrzebne łaski.
W minioną sobotę nasza parafia przeżywała piękne wydarzenie związane z pielgrzymowaniem do Sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej w Lubieszewie, gdzie odbywały się uroczystości odpustowe.
Mimo niesprzyjającej pogody i trudniejszych warunków grupa 15 naszych parafian podjęła trud pieszej drogi do sanktuarium. Ich wyjście było świadectwem wiary, wytrwałości i pragnienia wspólnej modlitwy przed obliczem Matki Bożej. Pielgrzymowanie zawsze wymaga pewnego wysiłku i ofiary. Trzeba poświęcić czas, pokonać zmęczenie, czasem zmierzyć się z niedogodnościami. Jednak właśnie wtedy droga staje się szczególną modlitwą. Każdy krok może być zawierzeniem Bogu własnych spraw, trosk i podziękowań.
Serdecznie dziękujemy wszystkim uczestnikom tej pielgrzymki za piękne świadectwo przywiązania do Maryi i naszej parafialnej wspólnoty. Niech Matka Boża Szkaplerzna otacza ich swoją opieką i wyprasza potrzebne łaski.
U progu nowego tygodnia życzymy wszystkim parafianom dobrego i spokojnego odpoczynku. Niech wakacyjny czas będzie okazją do nabrania sił, spotkań z bliskimi oraz odkrywania piękna Bożych darów w codzienności. Życzymy wszystkim zdrowia, pogody ducha i wielu chwil przeżywanych w pokoju serca. Niech Pan Bóg błogosławi wszystkim pracującym podczas żniw, pielgrzymom udającym się na Jasną Górę oraz każdemu z nas w naszych codziennych obowiązkach.
Trwają prace naprawcze dachu.

Drodzy Parafianie, Mili Goście!
Ewangelia tej niedzieli prowadzi nas na pole, gdzie obok dorodnego zboża wyrasta również chwast. Gospodarz, ku zdziwieniu swoich sług, nie pozwala od razu go wyrwać. Mówi: „Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa” (Mt 13,24-43). Jezus przypomina nam w ten sposób o Bożej cierpliwości i miłosierdziu. Bóg daje człowiekowi czas – czas na wzrost, na dojrzewanie, na poprawę i nawrócenie.
To słowo szczególnie mocno wybrzmiewa właśnie teraz, gdy na naszych polach rozpoczynają się żniwa. Dla wielu rodzin naszej parafii jest to najważniejszy okres całego roku. To czas ciężkiej pracy od świtu do późnego wieczora, ale także czas nadziei, że trud wielu miesięcy przyniesie dobry plon.
Przypowieść Jezusa nabiera dziś bardzo konkretnego znaczenia. Każdy rolnik wie, że zboże dojrzewa cierpliwie. Nie można przyspieszyć jego wzrostu ani zebrać go przed czasem. Potrzeba słońca, deszczu, wytrwałości i codziennej troski. Podobnie dojrzewa nasze życie duchowe. Dobro wzrasta często po cichu, niezauważalnie, ale jeśli pozostajemy wierni Bogu, wyda piękne owoce.
Z całego serca pragniemy podziękować wszystkim rolnikom naszej parafii za ich codzienny trud. Dziękujemy za pracę wykonywaną nieraz w upale, zmęczeniu i niepewności związanej z pogodą. Dzięki Waszym rękom na naszych stołach nie brakuje chleba. Niech Pan Bóg błogosławi Waszej pracy, strzeże od nieszczęść i obdarza obfitymi plonami.
W tym tygodniu, 25 lipca, Kościół wspomina św. Krzysztofa – patrona kierowców, podróżujących i wszystkich uczestników ruchu drogowego. Tradycyjnie po Mszach Świętych będziemy modlić się za kierowców i poświęcimy pojazdy. Niech to błogosławieństwo przypomina nam, że każda podróż powinna rozpoczynać się modlitwą, a odpowiedzialność, rozwaga i życzliwość na drodze są świadectwem naszej wiary. Św. Krzysztof, który według tradycji przeniósł Dzieciątko Jezus przez niebezpieczną rzekę, uczy nas nieść Chrystusa również w codzienności – także za kierownicą.
W najbliższych dniach warto zadać sobie pytanie: co wzrasta na polu mojego serca? Czy pielęgnuję dobro przez modlitwę, uczciwość i życzliwość? A może pozwalam, aby chwasty zniechęcenia, gniewu czy obojętności zagłuszały to, co zasiał we mnie Bóg?
Nie bójmy się cierpliwości. Bóg nie przestaje w nas pracować. Każdy dzień jest nową szansą, aby wydać dobry owoc.
W najbliższych dniach wyruszy również Elbląska Pielgrzymka Piesza na Jasną Górę. Każdego roku wielu pielgrzymów podejmuje trud wielokilometrowej drogi, niosąc w sercach swoje intencje, modlitwy za rodziny, parafie, Ojczyznę oraz wszystkich, którzy proszą ich o pamięć przed obliczem Matki Bożej Częstochowskiej.
Pielgrzymka jest pięknym znakiem wiary i przypomina, że całe nasze życie jest drogą prowadzącą do Boga. Tak jak rolnik cierpliwie czeka na owoce swojej pracy, a kierowca odpowiedzialnie pokonuje kolejne kilometry, tak również pielgrzym uczy się wytrwałości, zaufania i zawierzenia Bożej Opatrzności. Każdy krok staje się modlitwą, a trud drogi – ofiarą składaną Bogu.
Otoczmy pielgrzymów naszą modlitwą. Prośmy, aby Pan obdarzał ich zdrowiem, siłą i dobrą pogodą, a Matka Boża Jasnogórska prowadziła ich bezpiecznie do celu. Niech również ich świadectwo przypomina nam, że nawet jeśli nie możemy wyruszyć na pielgrzymi szlak, to każdego dnia możemy pielgrzymować ku świętości przez wierne wypełnianie naszych codziennych obowiązków, życie sakramentalne i miłość okazywaną bliźnim.
Na rozpoczynający się tydzień życzymy wszystkim Parafianom Bożego błogosławieństwa, bezpiecznej pracy i szczęśliwych podróży. Rolnikom życzymy dobrej pogody, sił oraz opieki Matki Bożej podczas żniw. Tym, którzy korzystają z wakacyjnego wypoczynku, życzymy prawdziwego odpoczynku, radości ze spotkań z bliskimi oraz szczęśliwych powrotów do domu.
Niech Pan prowadzi nas wszystkich drogami pokoju, a św. Krzysztof wyprasza bezpieczeństwo na każdej drodze. Szczęść Boże!