Ewangelia XXXIII Niedzieli Zwykłej (Mt 25, 14–30) przypomina nam przypowieść o talentach. Jezus opowiada o człowieku, który przed wyjazdem powierzył swoim sługom majątek, każdemu według jego zdolności. Dwaj z nich pomnożyli otrzymane talenty, trzeci natomiast ze strachu zakopał powierzony mu dar. Kiedy gospodarz powrócił, pochwalił tych, którzy okazali się wierni i odpowiedzialni, a upomniał tego, który nie wykorzystał otrzymanej szansy.
Ta przypowieść jest ważnym przypomnieniem, że każdy z nas otrzymał od Boga różne talenty, możliwości i zadania. Nie chodzi wyłącznie o szczególne uzdolnienia czy wielkie osiągnięcia. Talentem może być dobre serce, umiejętność przebaczania, cierpliwość, troska o drugiego człowieka, zdolność do niesienia pomocy, a także czas, którym możemy obdarować innych. Pan Bóg nie oczekuje od nas, że będziemy porównywać się z innymi, lecz że wiernie wykorzystamy to, co zostało nam powierzone. Nie wolno nam zakopywać dobra, które możemy pomnożyć przez miłość, pracę i służbę bliźnim. Warto więc zapytać samych siebie: co robię z darami, które otrzymałem? Czy rozwijam je i dzielę się nimi z innymi, czy może pozwalam, aby pozostały niewykorzystane?
Miniona środa, 11 listopada, była szczególnym dniem dla naszej Ojczyzny. Obchodziliśmy Narodowe Święto Niepodległości, wspominając tych wszystkich, którzy swoją odwagą, ofiarnością i poświęceniem przyczynili się do odzyskania przez Polskę wolności. To również dobra okazja, aby zastanowić się nad naszymi talentami w wymiarze wspólnotowym i patriotycznym. Miłość do Ojczyzny wyraża się przecież nie tylko w pamięci o historii i uroczystych obchodach, ale także w codziennej uczciwości, odpowiedzialności, trosce o dobro wspólne oraz szacunku wobec drugiego człowieka. Każdy z nas może służyć swojej Ojczyźnie tym, co potrafi najlepiej.
Tego samego dnia swoje święto parafialne przeżywała wspólnota w Nowej Cerkwi, obchodząc uroczystość odpustową ku czci św. Marcina. W sumie odpustowej uczestniczyli również parafianie z Nowego Stawu. Eucharystii przewodniczył ks. proboszcz Jerzy Pawelczyk, a współkoncelebrował ją wikariusz naszej parafii, ks. Stanisław Turek, który wygłosił kazanie. Była to piękna okazja do wspólnej modlitwy, spotkania i umocnienia więzi łączących sąsiednie wspólnoty parafialne. Święty Marcin, znany ze swojej dobroci i wrażliwości na potrzeby ubogich, przypomina nam, że wiara powinna znajdować wyraz w konkretnych czynach miłości. Jego postawa doskonale współbrzmi z przesłaniem niedzielnej Ewangelii – otrzymane od Boga dary stają się prawdziwym bogactwem wtedy, gdy służą również innym.
W najbliższych dniach będziemy wspominać kolejnych świętych, których życie pozostaje dla nas inspiracją. 17 listopada przypada wspomnienie św. Elżbiety Węgierskiej, patronki ubogich i potrzebujących. Jej życie było świadectwem niezwykłej wrażliwości na ludzką biedę. Mimo wysokiego pochodzenia i bogactwa potrafiła dostrzegać Chrystusa w ludziach cierpiących i odrzuconych. W sąsiedniej parafii w Lubieszewie wspólnota będzie przeżywać uroczystości odpustowe ku jej czci. Dzień później, 18 listopada, wspominamy bł. Karolinę Kózkównę, młodą dziewczynę, która pozostała wierna Bogu i swoim wartościom aż do końca. Jej życie przypomina, że świętość nie jest zarezerwowana dla ludzi w podeszłym wieku czy pełniących wyjątkowe funkcje. Można ją realizować każdego dnia, także w młodości, poprzez czystość serca, odwagę, wierność sumieniu i miłość do Boga.
W tych dniach nie możemy również zapomnieć o tragicznych wydarzeniach, które rozegrały się w minioną sobotę w Krakowie. W naszej modlitwie pamiętajmy o ofiarach tego brutalnego ataku, o ich rodzinach i bliskich, a także o wszystkich poszkodowanych oraz tych, którzy nieśli pomoc. Prośmy Boga o pocieszenie dla pogrążonych w żałobie, siłę dla rannych i pokój dla naszej Ojczyzny. Niech ta tragedia będzie dla nas także przypomnieniem, jak wielką wartością są ludzkie życie, wzajemna życzliwość i solidarność.
Niech zatem nadchodzący tydzień będzie dla nas czasem dobrego wykorzystania otrzymanych talentów. Uczmy się od św. Marcina dzielić z potrzebującymi, od św. Elżbiety dostrzegać Chrystusa w ubogich, a od bł. Karoliny odwagi i wierności chrześcijańskim wartościom. Niech nasze codzienne słowa, decyzje i czyny przynoszą dobre owoce, abyśmy kiedyś mogli usłyszeć od Pana: „Dobrze, sługo dobry i wierny!”.
Wszystkim Parafianom i Gościom życzymy błogosławionej niedzieli, pokoju serca oraz dobrego, pełnego Bożej obecności tygodnia.
Ta przypowieść jest ważnym przypomnieniem, że każdy z nas otrzymał od Boga różne talenty, możliwości i zadania. Nie chodzi wyłącznie o szczególne uzdolnienia czy wielkie osiągnięcia. Talentem może być dobre serce, umiejętność przebaczania, cierpliwość, troska o drugiego człowieka, zdolność do niesienia pomocy, a także czas, którym możemy obdarować innych. Pan Bóg nie oczekuje od nas, że będziemy porównywać się z innymi, lecz że wiernie wykorzystamy to, co zostało nam powierzone. Nie wolno nam zakopywać dobra, które możemy pomnożyć przez miłość, pracę i służbę bliźnim. Warto więc zapytać samych siebie: co robię z darami, które otrzymałem? Czy rozwijam je i dzielę się nimi z innymi, czy może pozwalam, aby pozostały niewykorzystane?
Miniona środa, 11 listopada, była szczególnym dniem dla naszej Ojczyzny. Obchodziliśmy Narodowe Święto Niepodległości, wspominając tych wszystkich, którzy swoją odwagą, ofiarnością i poświęceniem przyczynili się do odzyskania przez Polskę wolności. To również dobra okazja, aby zastanowić się nad naszymi talentami w wymiarze wspólnotowym i patriotycznym. Miłość do Ojczyzny wyraża się przecież nie tylko w pamięci o historii i uroczystych obchodach, ale także w codziennej uczciwości, odpowiedzialności, trosce o dobro wspólne oraz szacunku wobec drugiego człowieka. Każdy z nas może służyć swojej Ojczyźnie tym, co potrafi najlepiej.
Tego samego dnia swoje święto parafialne przeżywała wspólnota w Nowej Cerkwi, obchodząc uroczystość odpustową ku czci św. Marcina. W sumie odpustowej uczestniczyli również parafianie z Nowego Stawu. Eucharystii przewodniczył ks. proboszcz Jerzy Pawelczyk, a współkoncelebrował ją wikariusz naszej parafii, ks. Stanisław Turek, który wygłosił kazanie. Była to piękna okazja do wspólnej modlitwy, spotkania i umocnienia więzi łączących sąsiednie wspólnoty parafialne. Święty Marcin, znany ze swojej dobroci i wrażliwości na potrzeby ubogich, przypomina nam, że wiara powinna znajdować wyraz w konkretnych czynach miłości. Jego postawa doskonale współbrzmi z przesłaniem niedzielnej Ewangelii – otrzymane od Boga dary stają się prawdziwym bogactwem wtedy, gdy służą również innym.
W najbliższych dniach będziemy wspominać kolejnych świętych, których życie pozostaje dla nas inspiracją. 17 listopada przypada wspomnienie św. Elżbiety Węgierskiej, patronki ubogich i potrzebujących. Jej życie było świadectwem niezwykłej wrażliwości na ludzką biedę. Mimo wysokiego pochodzenia i bogactwa potrafiła dostrzegać Chrystusa w ludziach cierpiących i odrzuconych. W sąsiedniej parafii w Lubieszewie wspólnota będzie przeżywać uroczystości odpustowe ku jej czci. Dzień później, 18 listopada, wspominamy bł. Karolinę Kózkównę, młodą dziewczynę, która pozostała wierna Bogu i swoim wartościom aż do końca. Jej życie przypomina, że świętość nie jest zarezerwowana dla ludzi w podeszłym wieku czy pełniących wyjątkowe funkcje. Można ją realizować każdego dnia, także w młodości, poprzez czystość serca, odwagę, wierność sumieniu i miłość do Boga.
W tych dniach nie możemy również zapomnieć o tragicznych wydarzeniach, które rozegrały się w minioną sobotę w Krakowie. W naszej modlitwie pamiętajmy o ofiarach tego brutalnego ataku, o ich rodzinach i bliskich, a także o wszystkich poszkodowanych oraz tych, którzy nieśli pomoc. Prośmy Boga o pocieszenie dla pogrążonych w żałobie, siłę dla rannych i pokój dla naszej Ojczyzny. Niech ta tragedia będzie dla nas także przypomnieniem, jak wielką wartością są ludzkie życie, wzajemna życzliwość i solidarność.
Niech zatem nadchodzący tydzień będzie dla nas czasem dobrego wykorzystania otrzymanych talentów. Uczmy się od św. Marcina dzielić z potrzebującymi, od św. Elżbiety dostrzegać Chrystusa w ubogich, a od bł. Karoliny odwagi i wierności chrześcijańskim wartościom. Niech nasze codzienne słowa, decyzje i czyny przynoszą dobre owoce, abyśmy kiedyś mogli usłyszeć od Pana: „Dobrze, sługo dobry i wierny!”.
Wszystkim Parafianom i Gościom życzymy błogosławionej niedzieli, pokoju serca oraz dobrego, pełnego Bożej obecności tygodnia.
Dodano 16 Nov 2026 przez Redakt
Liturgia słowa XXXII Niedzieli Zwykłej prowadzi nas do przypowieści o dziesięciu pannach (Mt 25, 1-13). Jezus opowiada o dziesięciu dziewczętach, które wyszły na spotkanie pana młodego. Wszystkie zabrały lampy, jednak tylko pięć z nich zatroszczyło się o zapas oliwy. Gdy pan młody się opóźniał, wszystkie zasnęły. O północy rozległo się wołanie: „Oto pan młody, wyjdźcie mu na spotkanie!”. Wtedy okazało się, że nie wszystkie były przygotowane. Panny roztropne mogły wejść na ucztę weselną, natomiast nierozsądne pozostały za zamkniętymi drzwiami.
Ta przypowieść jest dla nas ważnym przypomnieniem, że wiara nie może być jedynie deklaracją ani czymś, do czego wracamy od czasu do czasu. Powinna być codzienną postawą, wyrażającą się w modlitwie, miłości bliźniego, przebaczeniu i trosce o drugiego człowieka. Oliwa w lampach symbolizuje duchową gotowość, której nie można pożyczyć od innych ani zgromadzić w ostatniej chwili. Każdy z nas sam odpowiada za swoją więź z Bogiem. Chrystus zachęca nas: „Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny”. Nie chodzi o życie w lęku przed przyszłością, ale o takie przeżywanie każdego dnia, abyśmy byli gotowi spotkać Pana.
Listopad, który szczególnie poświęcamy pamięci naszych zmarłych, skłania nas do głębszej refleksji nad przemijaniem i sensem ludzkiego życia. Odwiedzamy cmentarze, zapalamy znicze, przynosimy kwiaty, ale przede wszystkim pamiętamy o tych, którzy odeszli, w naszych modlitwach. Różaniec połączony z modlitwą wypominkową, Msza Święta i osobista modlitwa za zmarłych są wyrazem naszej miłości, wdzięczności i chrześcijańskiej nadziei. Wierzymy, że śmierć nie jest końcem, lecz przejściem do życia wiecznego. Dlatego powierzamy naszych bliskich Bożemu miłosierdziu, prosząc, aby mogli uczestniczyć w radości nieba. Jednocześnie pamięć o zmarłych przypomina nam, że również nasze życie jest drogą ku wieczności i warto każdego dnia troszczyć się o oliwę wiary, nadziei i miłości.
Przed nami także ważna rocznica w historii naszej Ojczyzny. 11 listopada będziemy obchodzić Narodowe Święto Niepodległości, upamiętniające 108. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 roku. To szczególny dzień wdzięczności za wolność, za tych, którzy walczyli o niepodległość, ponosili ofiary i przez pokolenia pielęgnowali polskość, język, kulturę oraz wiarę. Niepodległość nie jest jednak wyłącznie darem przeszłości. Jest również zadaniem, które spoczywa na każdym pokoleniu. Wymaga odpowiedzialności, wzajemnego szacunku, troski o dobro wspólne i umiejętności budowania jedności mimo istniejących różnic.
W tym kontekście szczególnie ważny jest apel członków Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski, którzy, odnosząc się do obecnej sytuacji w naszym kraju, zachęcili wiernych, aby 10 listopada przeżyli jako dzień postu i pokuty w intencji pokoju społecznego, narodowego porozumienia i pojednania. Biskupi zwrócili się również z prośbą o podjęcie żarliwej modlitwy za Ojczyznę, a szczególnie za rządzących i wszystkich odpowiedzialnych za życie publiczne, aby troska o dobro wspólne naszego społeczeństwa była dla nich najważniejszą powinnością.
W apelu czytamy: „Módlmy się o światło i mądrość dla rządzących i wszystkich odpowiedzialnych za życie publiczne, by troska o dobro wspólne naszego społeczeństwa była dla nich najważniejszą powinnością”. Biskupi zachęcają, aby w tych dniach nasza modlitwa wyrażała się także słowami Suplikacji, hymnu „Boże, coś Polskę” oraz modlitwy za Ojczyznę autorstwa ks. Piotra Skargi.
Niech będzie to dla nas wszystkich wezwanie do osobistej refleksji. Pokój społeczny zaczyna się od naszych rodzin, sąsiedztwa, miejsc pracy i codziennych relacji. Potrzeba nam mniej wzajemnych oskarżeń, a więcej życzliwości, szacunku, cierpliwości i gotowości do przebaczenia. Ojczyzna potrzebuje naszej modlitwy, ale również odpowiedzialnych postaw i troski o drugiego człowieka.
Niech listopadowe dni, przeżywane w duchu modlitwy za zmarłych i wdzięczności za dar niepodległości, pomogą nam lepiej odczytać słowa Chrystusa o czuwaniu. Dbajmy o to, aby nasze lampy wiary nigdy nie zgasły, a serca pozostawały otwarte na Boga i drugiego człowieka. Módlmy się za tych, którzy odeszli, za naszą Ojczyznę i za wszystkich, którzy potrzebują pojednania i pokoju.
Wszystkim Parafianom, Gościom oraz naszym bliskim życzymy dobrego, spokojnego tygodnia pracy i nauki. Niech Boże błogosławieństwo towarzyszy nam w codziennych obowiązkach, a światło Chrystusa wskazuje drogę do prawdziwej jedności, zgody i wzajemnej życzliwości.
Ta przypowieść jest dla nas ważnym przypomnieniem, że wiara nie może być jedynie deklaracją ani czymś, do czego wracamy od czasu do czasu. Powinna być codzienną postawą, wyrażającą się w modlitwie, miłości bliźniego, przebaczeniu i trosce o drugiego człowieka. Oliwa w lampach symbolizuje duchową gotowość, której nie można pożyczyć od innych ani zgromadzić w ostatniej chwili. Każdy z nas sam odpowiada za swoją więź z Bogiem. Chrystus zachęca nas: „Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny”. Nie chodzi o życie w lęku przed przyszłością, ale o takie przeżywanie każdego dnia, abyśmy byli gotowi spotkać Pana.
Listopad, który szczególnie poświęcamy pamięci naszych zmarłych, skłania nas do głębszej refleksji nad przemijaniem i sensem ludzkiego życia. Odwiedzamy cmentarze, zapalamy znicze, przynosimy kwiaty, ale przede wszystkim pamiętamy o tych, którzy odeszli, w naszych modlitwach. Różaniec połączony z modlitwą wypominkową, Msza Święta i osobista modlitwa za zmarłych są wyrazem naszej miłości, wdzięczności i chrześcijańskiej nadziei. Wierzymy, że śmierć nie jest końcem, lecz przejściem do życia wiecznego. Dlatego powierzamy naszych bliskich Bożemu miłosierdziu, prosząc, aby mogli uczestniczyć w radości nieba. Jednocześnie pamięć o zmarłych przypomina nam, że również nasze życie jest drogą ku wieczności i warto każdego dnia troszczyć się o oliwę wiary, nadziei i miłości.
Przed nami także ważna rocznica w historii naszej Ojczyzny. 11 listopada będziemy obchodzić Narodowe Święto Niepodległości, upamiętniające 108. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 roku. To szczególny dzień wdzięczności za wolność, za tych, którzy walczyli o niepodległość, ponosili ofiary i przez pokolenia pielęgnowali polskość, język, kulturę oraz wiarę. Niepodległość nie jest jednak wyłącznie darem przeszłości. Jest również zadaniem, które spoczywa na każdym pokoleniu. Wymaga odpowiedzialności, wzajemnego szacunku, troski o dobro wspólne i umiejętności budowania jedności mimo istniejących różnic.
W tym kontekście szczególnie ważny jest apel członków Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski, którzy, odnosząc się do obecnej sytuacji w naszym kraju, zachęcili wiernych, aby 10 listopada przeżyli jako dzień postu i pokuty w intencji pokoju społecznego, narodowego porozumienia i pojednania. Biskupi zwrócili się również z prośbą o podjęcie żarliwej modlitwy za Ojczyznę, a szczególnie za rządzących i wszystkich odpowiedzialnych za życie publiczne, aby troska o dobro wspólne naszego społeczeństwa była dla nich najważniejszą powinnością.
W apelu czytamy: „Módlmy się o światło i mądrość dla rządzących i wszystkich odpowiedzialnych za życie publiczne, by troska o dobro wspólne naszego społeczeństwa była dla nich najważniejszą powinnością”. Biskupi zachęcają, aby w tych dniach nasza modlitwa wyrażała się także słowami Suplikacji, hymnu „Boże, coś Polskę” oraz modlitwy za Ojczyznę autorstwa ks. Piotra Skargi.
Niech będzie to dla nas wszystkich wezwanie do osobistej refleksji. Pokój społeczny zaczyna się od naszych rodzin, sąsiedztwa, miejsc pracy i codziennych relacji. Potrzeba nam mniej wzajemnych oskarżeń, a więcej życzliwości, szacunku, cierpliwości i gotowości do przebaczenia. Ojczyzna potrzebuje naszej modlitwy, ale również odpowiedzialnych postaw i troski o drugiego człowieka.
Niech listopadowe dni, przeżywane w duchu modlitwy za zmarłych i wdzięczności za dar niepodległości, pomogą nam lepiej odczytać słowa Chrystusa o czuwaniu. Dbajmy o to, aby nasze lampy wiary nigdy nie zgasły, a serca pozostawały otwarte na Boga i drugiego człowieka. Módlmy się za tych, którzy odeszli, za naszą Ojczyznę i za wszystkich, którzy potrzebują pojednania i pokoju.
Wszystkim Parafianom, Gościom oraz naszym bliskim życzymy dobrego, spokojnego tygodnia pracy i nauki. Niech Boże błogosławieństwo towarzyszy nam w codziennych obowiązkach, a światło Chrystusa wskazuje drogę do prawdziwej jedności, zgody i wzajemnej życzliwości.
Dodano 09 Nov 2026 przez Redakt
Drodzy Parafianie, Mili Goście!
Uroczystość Wszystkich Świętych i wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych kierują nasze myśli ku tajemnicy życia, śmierci i wieczności. W tych listopadowych dniach szczególnie często odwiedzamy cmentarze, zapalamy znicze na grobach bliskich, przynosimy kwiaty i zatrzymujemy się w ciszy nad mogiłami tych, którzy byli częścią naszego życia. Wspominamy ich słowa, dobro, którym nas obdarowali, wspólnie przeżyte chwile, a czasem także to, czego nie zdążyliśmy im powiedzieć. Pamięć o zmarłych jest wyrazem miłości, która nie kończy się wraz ze śmiercią. Jako ludzie wierzący wiemy jednak, że najcenniejszym darem, jaki możemy ofiarować naszym bliskim, jest modlitwa.
W Ewangelii przeznaczonej na uroczystość Wszystkich Świętych Jezus ukazuje nam osiem błogosławieństw (Mt 5, 1–12a). To właśnie one są drogowskazem prowadzącym do świętości. Chrystus nazywa błogosławionymi ubogich w duchu, miłosiernych, czystego serca, wprowadzających pokój oraz tych, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości. Pokazuje nam, że prawdziwe szczęście nie zależy od bogactwa, popularności czy ziemskich sukcesów. Jego źródłem jest życie blisko Boga, wierność Ewangelii i miłość okazywana drugiemu człowiekowi. Świętość nie jest zarezerwowana dla nielicznych. To powołanie każdego z nas, realizowane każdego dnia przez dobre słowo, przebaczenie, uczciwość, troskę o bliźnich i gotowość do niesienia pomocy.
Uroczystość Wszystkich Świętych przypomina nam, że święci nie są jedynie postaciami z odległej historii Kościoła. To również nasi bliscy, którzy być może nie zostali wyniesieni na ołtarze, ale swoim życiem dawali świadectwo wiary, pracowitości, poświęcenia i dobroci. Ich codzienna wierność Bogu i ludziom może być dla nas inspiracją, abyśmy także potrafili wybierać dobro, nawet wtedy, gdy wymaga ono wysiłku i wyrzeczenia.
Następujące po tej uroczystości wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych, nazywane Dniem Zadusznym, skłania nas do szczególnej modlitwy za tych, którzy odeszli z tego świata. Przemijanie jest częścią naszego ziemskiego życia. Kolejne lata mijają szybciej, niż się spodziewamy, zmieniają się pokolenia, a miejsca, które jeszcze niedawno wypełniały głosy naszych bliskich, niekiedy pozostają już tylko wspomnieniem. Cmentarne alejki przypominają nam o kruchości ludzkiego życia, ale chrześcijańska pamięć o zmarłych nie jest wyłącznie smutkiem i tęsknotą. Jest także spojrzeniem ku wieczności. Wierzymy, że śmierć nie ma ostatniego słowa, ponieważ Chrystus przez swoją śmierć i zmartwychwstanie otworzył nam drogę do życia wiecznego.
W tych dniach warto zadać sobie pytanie, co pozostanie po naszym życiu. Nie zabierzemy ze sobą dóbr materialnych, stanowisk ani ziemskich osiągnięć. Pozostaną natomiast miłość, którą obdarzyliśmy innych, dobro, które uczyniliśmy, wiara przekazana dzieciom i wnukom oraz pamięć zapisana w ludzkich sercach. Listopadowe dni mogą więc stać się nie tylko czasem wspominania tych, którzy odeszli, lecz także okazją do uporządkowania własnego życia, pojednania z bliźnimi i odnowienia relacji z Bogiem.
Serdecznie zachęcamy wszystkich parafian do udziału w modlitwie różańcowej połączonej z modlitwą wypominkową za naszych zmarłych. W Kolegiacie Żuławskiej będziemy modlić się codziennie o godz. 17:15, do 7 listopada włącznie. Niech wspólna modlitwa stanie się wyrazem naszej wdzięczności za życie tych, których Bóg postawił na naszej drodze, i naszej troski o ich zbawienie. Przynośmy przed oblicze Pana imiona naszych bliskich, krewnych, przyjaciół, sąsiadów oraz wszystkich, którzy potrzebują naszej modlitewnej pamięci. Różaniec, odmawiany we wspólnocie parafialnej, niech będzie dla nas źródłem pocieszenia, umocnienia wiary i nadziei, a także przypomnieniem, że w Chrystusie jesteśmy powołani do wspólnoty, której nie kończy nawet śmierć.
Niech rozpoczynająca się oktawa uroczystości Wszystkich Świętych będzie dla nas czasem modlitwy, zadumy i duchowego umocnienia. Życzymy wszystkim parafianom dobrego tygodnia, pełnego pokoju serca, nadziei i życzliwości. Niech przykład świętych pomaga nam odważnie kroczyć drogą Ewangelii, a pamięć o zmarłych uczy nas wdzięczności za otrzymane dobro i przypomina o tym, co w życiu najważniejsze. Niech Maryja, Królowa Różańca Świętego, otacza nas swoją opieką, a Chrystus Zmartwychwstały umacnia naszą wiarę w życie wieczne i prowadzi nas wszystkich ku spotkaniu w domu Ojca.
Uroczystość Wszystkich Świętych i wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych kierują nasze myśli ku tajemnicy życia, śmierci i wieczności. W tych listopadowych dniach szczególnie często odwiedzamy cmentarze, zapalamy znicze na grobach bliskich, przynosimy kwiaty i zatrzymujemy się w ciszy nad mogiłami tych, którzy byli częścią naszego życia. Wspominamy ich słowa, dobro, którym nas obdarowali, wspólnie przeżyte chwile, a czasem także to, czego nie zdążyliśmy im powiedzieć. Pamięć o zmarłych jest wyrazem miłości, która nie kończy się wraz ze śmiercią. Jako ludzie wierzący wiemy jednak, że najcenniejszym darem, jaki możemy ofiarować naszym bliskim, jest modlitwa.
W Ewangelii przeznaczonej na uroczystość Wszystkich Świętych Jezus ukazuje nam osiem błogosławieństw (Mt 5, 1–12a). To właśnie one są drogowskazem prowadzącym do świętości. Chrystus nazywa błogosławionymi ubogich w duchu, miłosiernych, czystego serca, wprowadzających pokój oraz tych, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości. Pokazuje nam, że prawdziwe szczęście nie zależy od bogactwa, popularności czy ziemskich sukcesów. Jego źródłem jest życie blisko Boga, wierność Ewangelii i miłość okazywana drugiemu człowiekowi. Świętość nie jest zarezerwowana dla nielicznych. To powołanie każdego z nas, realizowane każdego dnia przez dobre słowo, przebaczenie, uczciwość, troskę o bliźnich i gotowość do niesienia pomocy.
Uroczystość Wszystkich Świętych przypomina nam, że święci nie są jedynie postaciami z odległej historii Kościoła. To również nasi bliscy, którzy być może nie zostali wyniesieni na ołtarze, ale swoim życiem dawali świadectwo wiary, pracowitości, poświęcenia i dobroci. Ich codzienna wierność Bogu i ludziom może być dla nas inspiracją, abyśmy także potrafili wybierać dobro, nawet wtedy, gdy wymaga ono wysiłku i wyrzeczenia.
Następujące po tej uroczystości wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych, nazywane Dniem Zadusznym, skłania nas do szczególnej modlitwy za tych, którzy odeszli z tego świata. Przemijanie jest częścią naszego ziemskiego życia. Kolejne lata mijają szybciej, niż się spodziewamy, zmieniają się pokolenia, a miejsca, które jeszcze niedawno wypełniały głosy naszych bliskich, niekiedy pozostają już tylko wspomnieniem. Cmentarne alejki przypominają nam o kruchości ludzkiego życia, ale chrześcijańska pamięć o zmarłych nie jest wyłącznie smutkiem i tęsknotą. Jest także spojrzeniem ku wieczności. Wierzymy, że śmierć nie ma ostatniego słowa, ponieważ Chrystus przez swoją śmierć i zmartwychwstanie otworzył nam drogę do życia wiecznego.
W tych dniach warto zadać sobie pytanie, co pozostanie po naszym życiu. Nie zabierzemy ze sobą dóbr materialnych, stanowisk ani ziemskich osiągnięć. Pozostaną natomiast miłość, którą obdarzyliśmy innych, dobro, które uczyniliśmy, wiara przekazana dzieciom i wnukom oraz pamięć zapisana w ludzkich sercach. Listopadowe dni mogą więc stać się nie tylko czasem wspominania tych, którzy odeszli, lecz także okazją do uporządkowania własnego życia, pojednania z bliźnimi i odnowienia relacji z Bogiem.
Serdecznie zachęcamy wszystkich parafian do udziału w modlitwie różańcowej połączonej z modlitwą wypominkową za naszych zmarłych. W Kolegiacie Żuławskiej będziemy modlić się codziennie o godz. 17:15, do 7 listopada włącznie. Niech wspólna modlitwa stanie się wyrazem naszej wdzięczności za życie tych, których Bóg postawił na naszej drodze, i naszej troski o ich zbawienie. Przynośmy przed oblicze Pana imiona naszych bliskich, krewnych, przyjaciół, sąsiadów oraz wszystkich, którzy potrzebują naszej modlitewnej pamięci. Różaniec, odmawiany we wspólnocie parafialnej, niech będzie dla nas źródłem pocieszenia, umocnienia wiary i nadziei, a także przypomnieniem, że w Chrystusie jesteśmy powołani do wspólnoty, której nie kończy nawet śmierć.
Niech rozpoczynająca się oktawa uroczystości Wszystkich Świętych będzie dla nas czasem modlitwy, zadumy i duchowego umocnienia. Życzymy wszystkim parafianom dobrego tygodnia, pełnego pokoju serca, nadziei i życzliwości. Niech przykład świętych pomaga nam odważnie kroczyć drogą Ewangelii, a pamięć o zmarłych uczy nas wdzięczności za otrzymane dobro i przypomina o tym, co w życiu najważniejsze. Niech Maryja, Królowa Różańca Świętego, otacza nas swoją opieką, a Chrystus Zmartwychwstały umacnia naszą wiarę w życie wieczne i prowadzi nas wszystkich ku spotkaniu w domu Ojca.
Dodano 02 Nov 2026 przez Redakt
Nowsze 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ... 13 ... 15 ... 17 ... 19 ... 21 ... 23 ... 25 ... 27 ... 29 ... 31 ... 33 ... 35 ... 37 ... 39 ... 41 ... 43 ... 45 ... 47 ... 49 ... 51 ... 53 ... 55 ... 57 ... 59 ... 61 ... 63 ... 65 ... 67 ... 69 ... 71 ... 73 ... 75 ... 77 ... 79 ... 81 ... 83 ... 85 ... 87 ... 89 ... 91 ... 93 ... 95 ... 97 ... 99 ... 101 ... 103 ... 105 ... 107 ... 109 ... 111 ... 113 ... 115 ... 117 ... 119 ... 121 ... 123 ... 125 ... 127 ... 129 ... 131 ... 133 ... 135 ... 137 ... 139 ... 141 ... 143 ... 145 ... 147 ... 149 ... 151 ... 153 ... 155 ... 157 ... 159 ... 161 Starsze
Powered by CuteNews